Moet je alles veranderen wat je niet bevalt?

Stel dat iemand vaak het gevoel heeft dat alles hem ‘overkomt’. Dan zullen er mensen zijn die hem vertellen dat je een eigen keuze hebt en dingen kunt beïnvloeden. In onze westerse samenleving is dat iets wat de meeste mensen sterk geloven: dingen zijn maakbaar. Als iets je niet bevalt, moet je je dus inspannen voor verbetering.

Nu kun je hier ook in doorschieten en alles wat je niet bevalt, meteen willen veranderen. Ruzie met iemand? Dat moet meteen uitgepraat. Een paar kilo erbij gekregen? Die moet je er direct weer afvechten. Je partner, kind of collega heeft rommel gemaakt? Dan moet hij dat gauw weer opruimen. Voel je je onrustig? Dat gevoel moet weg, dus je moet in actie komen. Enzovoort.

Heb je een ‘westers’ wereldbeeld, dan bestaat de kans dat je denkt: “Ja, dat is toch ook zo? Lijdzaam afwachten en je ergeren is toch ook niet goed?” Nee, waarschijnlijk word je daar niet gelukkig van. Maar er is ook een meer ‘oosterse’ insteek die je iets kan opleveren. Die gaat ervan uit dat dat je je moet ‘verhouden tot wat er is’. Wat je je hierbij zou kunnen voorstellen is: eerst accepteren dat er een bepaalde situatie is en kijken wat die situatie voor jou betekent. Het zou kunnen dat je ook in actie komt, maar wie weet ervaar je ook gewoon wat er gebeurt, zonder te sturen.

Het ene wereldbeeld is niet beter of slechter dan het andere. Wel kan het nuttig zijn om te beseffen dat jouw wereldbeeld niet het enige is dat er bestaat. Een voorbeeld. Persoon X vindt zichzelf te zwaar en gaat streng lijnen: hij eet weinig en beweegt veel. Dat zou moeten werken! Over een maand wil hij tien kilo kwijt zijn. Maar dat lukt om de een of andere reden niet. Hij valt in de eerste week twee kilo af, in de tweede week een kilo en daarna niets meer. Hij gaat ervan uit dat alles maakbaar is, dus gaat hij nog minder eten, een ander dieetboek kopen, vaker sporten – maar het blijkt weer niet te helpen. Hij raakt steeds gefrustreerder.

Stel nu dat hij het ‘oosterse’ wereldbeeld er eens bij haalt en eerst zijn frustratie eens goed laat doordringen. Hij vindt zichzelf te zwaar. Hij heeft er niet voor gekozen om te zwaar te worden en vindt het niet leuk. Waarschijnlijk heeft hij leefgewoontes die hiertoe geleid hebben. Hij weet niet zeker wat hij wel en niet goed doet. Hij beseft dat hij het idee heeft dat hij door zijn gewicht te weinig energie heeft en minder aantrekkelijk is. Dat vindt hij jammer. Hij zou graag ontspannen zijn en aantrekkelijk gezelschap. Dan beseft hij ineens dat het strenge lijnen van de afgelopen weken hem juist niet ontspannen en aantrekkelijk heeft gemaakt. Hij keek alleen maar naar calorieën en naar de weegschaal en had nauwelijks oprechte aandacht voor andere mensen.

Door niet meteen in actie te komen en even stil te staan bij de situatie, komen er dus allerlei nieuwe inzichten op. Het kan zijn dat je nu denkt: “Maar daarmee is het probleem toch niet opgelost!”
Dan zit je weer in het westerse wereldbeeld: er is een probleem en dat moet nu worden opgelost dus er moet actie komen.
Wie weet is het leuk om dat nog even los te laten en te kijken wat er gebeurt als je niet meteen in actie komt, maar wel met je aandacht bij het probleem blijft. Als je met je oude, oplossingsgerichte aanpak toch niet verder komt, wat heb je dan te verliezen? ;-)

8 comments

  • Ben benieuwd.
    Weinig eten en veel bewegen dacht ik ook mee af te vallen.
    Mooi niet dus.
    Ben nu bezig mbv van een choach om te leren omgaan met mijn stress.
    Volgens mij is dat toch ook westers denken of niet?

  • Hoi Mariska, bedoel je dat een coach zoeken ook ‘westers denken’ is omdat je daarmee je probleem wilt oplossen? Dat zou best kunnen. ;-) Maar een goede coach zal met jou ook kijken of je in staat bent dingen te ervaren in plaats van ze altijd direct te willen oplossen. Dus dan wordt dat vanzelf bijgestuurd…

  • Tja, dit is wel een mooie vraag, Ik wil ook afvallen, meer bewegen omdat het gezond is, mijn huis meer opgeruimd, meer structuur aanbrengen in mijn huidige chaos, mijn onderneming meer leven inblazen, mijn kinderen beter coachen bij een aantal dingen, enz enz, mijn hoofd staat niet stil. Ik wil het allemaal wel, maar alles tegelijk is niet haalbaar, dan voel ik een soort haast, het moet het moet anders heeft het geen zin……..heb maanden geleden zo’n persoonlijkheidsonderzoek aangevraagd via deze site, half ingevuld en niets meer mee gedaan………..

    groetjes

    • Hoi Jolanda, je mag je vragenlijst alsnog invullen en opsturen hoor! Als je hem niet meer kunt vinden, kunnen we hem nog een keer aan je mailen.

  • Hoe je ’t ook wendt of keert: je hebt altijd een verrassende invalshoek Meijke. Je boek over rust heb ik ook met veel plezier gelezen. En het idee dat als je lichaam te weinig rust geeft, het ook geen energie heeft om calorieen te verbranden, vnd ik een hele aardige (dus op zoek gaat naar snelle suikers zoals snoep/koek). Máár waarom blijft he dan zó moeilijk om dit idee en de oosterse instelling vast te houden? Waarom blijven we jagen tegen beter weten in?

  • Acceptatie, een sleutel woord voor mij. Buig voor je beperking.accepteer dat die er is.
    Beter dan ertegen vechten want dan is de kans op een averrechts resultaat het grootst.
    oke dit heb ik dus gedaan. Resutaat veel meer energie en levensvreugde.
    Goed om het eens weer te lezen en er bij stil te staan.

  • Elk probleem heeft een oplossing dacht ik altijd. Dus ben ik jarenlang bezig geweest om heel ‘westers’ van alles te proberen om van mijn hoofdpijn, en darmklachten af te komen. Stenge dieeten, vervelende onderzoeken het leverde allemaal bar weinig op. Nu probeer ik om anders te denken. dus niet: wat heb ik het de komende twee weken druk. Maar: over twee weken krijg ik het rustiger. Of het helpt voor mijn problemen weet ik niet, maar het vorige hielp ook niet veel. Maar je wordt er wel vrolijker van en dat is winst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *