Tag archief: dieet

Boekbeoordeling: Het Dukandieet

 afvallen DukandieetBoektitel: Het Dukandieet
Ondertitel: De Franse oplossing voor permanent gewichtsverlies
Auteur(s): Dr. Pierre Dukan

Beoordeling van Meijke van Herwijnen

Samenvatting

Het Dukan dieet omvat vier fases: 1. Aanvalsfase van gemiddeld vijf dagen (alleen ‘zuivere eiwitten’ eten uit vlees, vis en gevogelte, plus 1,5 liter vocht en 1,5 eetlepel haverzemelen), 2. Cruisefase (‘afgewisselde eiwitten’) waarbij ongeveer een kilo per week wordt verloren, 3. Stabilisatiefase (eiwitten, groente, 1 portie fruit, 2 volkoren boterhammen en 40 gram kaas per dag en 2 porties zetmeelproduct per week; volhouden gedurende 10 dagen per afgevallen kilo) en 4. Volhardingsfase met drie regels: elke donderdag alleen eiwitten, nooit meer de lift gebruiken, dagelijks 3 eetlepels haverzemelen eten. Om de afvalstoffen van de eiwitten goed te kunnen afvoeren, moet minimaal 3 liter water per dag gedronken worden.

Dukan onderbouwt het dieet door allereerst te beschrijven dat koolhydraten nuttig zijn, maar mensen teveel in verleiding brengen om ervan door te eten (en daarmee hun lichaam te ontregelen). Vetten zijn erg calorierijk, verzadigen niet goed en kunnen de gezondheid bedreigen. Eiwitten daarentegen, en met name de dierlijke eiwitten, zijn een rijke bron van voeding voor mensen. Volgens Dukan zijn ze de enige ‘grote’ voedingsstof die onmisbaar is voor mensen, omdat mensen ze niet zelf kunnen maken (en wel vet in glucose kunnen omzetten en andersom). Bovendien geven ze een verzadigd gevoel en hebben ze een relatief lage caloriewaarde. Omdat het verteren van eiwitten meer moeite kost dan bij vetten en koolhydraten, blijft bovendien maar zo’n 70% van de gegeten calorieën over na de vertering. Bij koolhydraten is dat 93% en bij vetten 88%.

Naast de regels van de dieetmethode, presenteert Dukan in het boek regels voor bewegen. Na een toelichting van de waarde van beweging, stelt hij het verplicht. Per fase gaat het om respectievelijk 1. 20 minuten actief lopen per dag, 2. 30 minuten lopen per dag, 3. 25 minuten lopen per dag (bij stagnatie opgehoogd tot 60 minuten per dag) en 4. 20 minuten per dag. Als laatste geeft hij een spieroefening voor elke ‘probleemzone’ die kan verslappen bij het afvallen.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Achtergrond van de auteur

Pierre Dukan was huisarts en heeft zich gespecialiseerd in mensen helpen gewicht te verliezen.

Schrijfstijl

Ik moest even inkomen;  Dukan schrijft nogal ‘bloemrijk’ en plechtig.

Welke positieve dingen biedt het boek?

  • Leuke stelling, waar enige logica in zit: moedermelk bevat koolhydraten, vetten en eiwitten in de verhouding 5:3:2. Moedermelk is bedoeld om optimaal te worden opgenomen, zodat een kindje hard kan groeien. Wie niet hard wil groeien, moet dus een andere verhouding van voedingsstoffen nastreven in zijn voeding.
  • De regels zijn inderdaad duidelijk en de dokter zegt het, dus kun je je aan hem optrekken om aan de slag te gaan.
  • Met het eenzijdig eten van eiwitten gedurende enkele dagen en vervolgens om en om een dag alleen eiwitten en dan een dag eiwitten en (zetmeelloze) groenten, verwacht ik dat mensen inderdaad vocht en vet kwijtraken en dus resultaat zien van hun inspanningen.
  • Op pagina 107 worden de lichamelijke oorzaken van het jojo-effect mooi uitgelegd: een vergroot hongergevoel, de spaarstand van het lichaam en het vermogen van het lichaam om voeding efficiënter te gaan gebruiken als er weinig binnenkomt. Vervolgens geeft Dukan aan dat hij in de praktijk heeft vastgesteld dat dat aankomen niet te voorkomen is en optreedt gedurende tien dagen per afgevallen kilo. Deze informatie zet hij in om mensen voor te bereiden op deze ontwikkeling en daarmee te voorkomen dat ze ontmoedigd raken en ‘losgaan’ (of, zou ik willen toevoegen: een streng crashdieet gaan volgen en nog harder gaan jojo’en). Ik verwacht dat mensen veel zorgen hebben over terugval en het waarderen dat er speciaal een stabilisatiefase is toegevoegd aan deze methode.
  • In de stabilisatiefase is specifiek aandacht besteed aan het herintroduceren van genieten van je eten.
  • Bij de recepten leer je dat dingen ook zonder koolhydraten en vet/olie gemaakt kunnen worden, bijvoorbeeld sauzen.
  • Het boek biedt interessante discussiestof. Dukan stelt dat een methode alleen werkt als hij extern wordt opgelegd met waterdichte regels. Hij gaat ervan uit dat de natuurlijke neiging van mensen is om het verkeerde te doen en dat een externe autoriteit die drang moet ‘overrulen’. Zo kijk ik er niet tegenaan, maar omdat veel adviezen erg gemakkelijk stellen dat je ‘gewoon moet leren om betere keuzes te maken’, vind ik het wel een fris tegenwicht. En zo staat er ook op pagina 83 een zin die je zelden hoort: weeg je zo vaak mogelijk de eerste drie dagen, want er kan van uur tot uur weer wat veranderd zijn en als je afgevallen bent motiveert dat.
  • Iets waar ik nooit over had nagedacht: als je warm eten eet, scheelt dat je lichaam energie om zichzelf warm te houden, dus geeft warm eten en drinken feitelijk meer calorieën dan koud eten en drinken. En ook een frisse douche helpt dus bij het afvallen, rekent Dukan voor.

Wat zijn de beperkingen?

  • Het dieet is gebaseerd op veel vlees eten in fase 1 en 2. Voor vegetariërs zijn er geen alternatieven. En voor wie het een belangrijk uitgangspunt vindt: het dieet is dus strijdig met het idee dat we wereldwijd minder vlees moeten gaan eten vanwege dierenwelzijn en de belasting van de aarde.
  • De stelling dat eiwitten in de voeding onmisbaar zijn voor mensen en koolhydraten en vet niet, is onwaar. Zoals er essentiële aminozuren zitten in eiwitten, zijn er ook essentiële vetzuren. En de menselijke hersenen hebben toevoer van glucose nodig.
  • Het boek lijkt er steeds van uit te gaan dat je het je lichaam moeilijk moet maken bij de stofwisseling, zodat er minder calorieën opgenomen kunnen worden. Voor een gezond lichaam wil je echter juist nuttige voedingsstoffen opnemen. En wie aangekomen is door slecht te eten, kan behoorlijk wat tekorten hebben opgebouwd. Er komt bij mij een dilemma op: wil je snel afvallen met het idee dat dat je gezonder maakt, of wil je gezond worden zodat je lichaam in staat is om slank te worden en te blijven? Dukan lijkt alleen onderzocht te hebben of er schadelijke bloedwaarden gemeten werden door zijn dieet. Niet of mensen gezond, fit en vrolijk werden terwijl ze afvielen. Als de complimenten over je verloren gewicht zijn verstomd en je leven gewoon verder gaat, houd je dan je motivatie voor het levenslange regime? En belangrijker nog: voel je je echt goed, of ben je alleen afgevallen?
  • Dukan raadt aan om rijkelijk light frisdrank te gebruiken, omdat het zorgt voor voldoende vochtinname en plezier biedt. Ik vind het een vreemd advies om mensen aan te raden hun behoefte aan zoetigheid te cultiveren en dan nog wel met kunstmatige producten waarvan het effect op de gezondheid nog altijd ter discussie staat. Bij het lezen van de zin ‘Cola light is net als de traditionele versie een kundig bereide melange van intense smaken waarvan het herhaalde gebruik, zeker bij de notoire snoeper, de zucht naar zoet kan verminderen,’ verdwijnen mijn wenkbrauwen bijna onder mijn haar. ;-) Precies hetzelfde geldt voor de argumenten om zo vaak mogelijk suikervrije kauwgum te gebruiken (het zou je helpen om stress te verminderen en een volle mond te houden zodat je niet iets anders eet). Ik kan argumenten aanvoeren om precies het tegenovergestelde advies te geven.
  • Het boek lijkt zich er alleen op te richten om je lichaam te dwingen kilo’s vet weg te doen, niet om je gezonder of gelukkiger te maken. Een regime dus waar je je hele leven aan vastzit, want je moet je lichaam onder controle zien te houden. Je moet gewoon doen wat Dukan zegt en leert weinig over jezelf. Zo lang je blijft doen wat hij zegt, behoud je waarschijnlijk je nieuwe gewicht. Maar de vraag is hoeveel mensen een leven lang blijven doen wat iemand anders hen heeft opgedragen.

Wanneer heb je waarschijnlijk iets aan dit boek?

  • Als je het fijn vindt om een exacte instructie te volgen om kilo’s te verliezen en die richtlijnen graag de rest van je leven wilt blijven volgen omdat je houdt van duidelijkheid en structuur.
  • Als je om een concrete reden in korte tijd een aantal kilo’s wilt verliezen en het je niet zoveel uitmaakt of ze er later weer aankomen omdat je stopt met het dieet.
  • Als je houdt van vlees, vis en zuivel.

Wanneer waarschijnlijk niet?

  • Als je vegetariër bent of veganist of gewoon niet zoveel vlees en zuivel wilt eten.
  • Als je iets wilt leren over je eigen gewoontes.
  • Als je mee wilt eten met mensen die niet het Dukandieet volgen.
  • Als je niet houdt van opgelegde regels.
  • Als je er vooral op gericht bent om gezond te worden.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Hoe werkt afvallen eigenlijk?

freeimage-4743098-webDe meeste mensen gaan ervan uit dat afslanken betekent: ik ga minder eten en/of meer bewegen. En dan word je slank, dus voel je je beter en mooier.

Maar eigenlijk zit het net een beetje anders. Als je overgewicht hebt, kun je ervan uitgaan dat er iets uit balans is geraakt. Misschien krijg je teveel brandstof binnen, is je hormoonsysteem ontregeld geraakt (bijvoorbeeld door teveel stress, te weinig slaap of slecht eten) of draait je ‘motor’ niet goed meer. Of nog weer iets anders, of verschillende dingen tegelijk. In ieder geval is het niet de bedoeling van je lichaam geweest om moe of sloom te worden, of allemaal extra kilo’s mee te sjouwen elke dag. Er is iets misgegaan.

Wat je dus te doen staat, is de balans herstellen. En inderdaad: dat kan betekenen dat je meer gezonde dingen moet eten, zodat je lichaam de ontbrekende voedingsstoffen binnenkrijgt en jij minder honger krijgt. Of dat je meer moet bewegen, zodat je hoofd een beetje rust krijgt en je motor weer gaat draaien. Maar er kunnen ook andere dingen spelen. Of je nu je werk saai vindt, te laat naar bed gaat, niet weet hoe je nee moet zeggen tegen dingen die je niet wilt… al die dingen dragen bij aan de onbalans.

Zodra je de balans begint te herstellen, krijg je de ene beloning na de andere. Dingen worden leuker. Je krijgt meer energie. Mensen vinden je aantrekkelijker (en niet alleen uiterlijk!). Je krijgt meer zelfvertrouwen. En je verliest overtollig vet, terwijl je lichaam mooiere vormen krijgt.

Het is dus niet: door het afslanken komt de balans terug. Maar omgekeerd: als je de balans herstelt, zul je afvallen. Dat is een hele klus. Schaam je dus niet als het een keer mislukt is, of al heel vaak. Pak vandaag een verbeterpunt op dat voor jou haalbaar is en bouw stap voor stap aan je nieuwe balans. Het voordeel is, dat je dan niet in september, januari of april weer aan een nieuw dieet hoeft te beginnen dat ook weer mislukt. Je bouwt almaar verder aan je gezonde lichaam en aan een mooi leven.

De nieuwe dieettrend: caloriearm ‘met een strikje’

Wat komt er na de koolhydraatarme/eiwitrijke diëten als nieuwe hype? Ik noem het ‘caloriearm met een strikje’.

Wie niet uit de voeten kan met koolhydraatarm eten (bijvoorbeeld omdat het teveel afwijkt van wat je omgeving eet of omdat je brood heel praktisch vindt), gaat op zoek naar een ‘normalere’ manier van eten. Maar je wilt wel afvallen. Dus toch maar een ouderwets caloriearm dieet en aan de lijn… Maar dat kenden we al! En dat is saai.

Dus de nieuwe schrijfsters die hun boek lanceren, doen er een strikje omheen: iets om het lijnen leuk of makkelijk te maken. Bijvoorbeeld Het geheim van slanke mensen, waar je dagmenu’s een ludieke naam krijgen en waar je bij elk menu een bepaalde ‘zonde’ inbouwt. Of Bodieboost, waar je geen calorieën hoeft te tellen, zodat het niet lijkt alsof je op dieet bent, maar intussen mag je van vijf productfamilies twee porties per dag, dus moet je minderen met koolhydraten, vlees en zuivel en veel meer groente eten. En Sonja Bakker past hier ook weer mooi in, want die maakt makkelijke weekmenu’s voor je zodat je geen calorieën hoeft te tellen.

Het gaat hier niet om een nieuwe insteek bij omgaan met voeding en de werking van je lichaam, zoals bij de koolhydraatarme dieten. Die waren vaak geschreven door artsen: dokter Frank, dokter Agatston, dokter Moreno, dokter Dukan… Nu gaat het om het leuk maken van lijnen. De schrijfsters zijn dus vooral ervaringsdeskundigen, die hun eigen manier hebben gevonden om het lijnen draaglijk te maken en je daarmee willen inspireren. Op de kaft zie je dus vermeldingen als ‘snoepen moet’ en ‘elke dag chocola’.

Tips & tricks van de schrijvers van koolhydraatarme dieten

Koolhydraatarme/eiwitrijke diëten komen vaak hierop neer:

  • Je eet bij elke maaltijd eiwitten;
  • Je eet genoeg groente;
  • Je eet zo min mogelijk brood, pasta, rijst, aardappels en andere producten met koolhydraten en suikers erin.

Waarom zijn er dan zoveel verschillende methodes, als ze toch op hetzelfde neerkomen? Omdat mensen het lastig vinden om hun koolhydraten op te geven en zich aan hun dieet te houden. De verschillende schrijvers hebben gezocht naar een manier om dat draaglijk te maken. Hier volgen een aantal voorbeelden:

Grip op koolhydraten: elke dag mag je een uur kiezen waarin je ook wat koolhydraten mag (volgens bepaalde regels).

Dukandieet: als je genoeg bent afgevallen, mag je daarna weer eten wat je wilt, maar elke donderdag mag je alleen maar mager vlees eten en verder niets.

South Beach dieet: als je genoeg bent afgevallen, mag je naar een fase waarin meer is toegestaan. Kom je aan, dan ga je weer terug naar fase 1.

17 dagen dieet: net als het routine zou kunnen worden, begint een nieuwe cyclus van 17 dagen zodat je weer moet opletten (er zijn vier verschillende).

Als je een bepaalde keuze maakt voor je voeding, kan dat ook bij jou offers vragen. De bedoeling is dat je je aanpak de rest van je leven kunt volhouden, zodat je straks niet weer aankomt. Het is dus slim om na te denken wat bij jou goed werkt: hoe maak je het haalbaar genoeg voor jezelf, maar ook weer niet zo vaag dat je smoesjes gaat verzinnen om je goed doordachte eetpatroon weer helemaal los te laten?

Kom je niet van een gewoonte af? Het komt door een stofje!

Je neemt je voor om het niet meer te doen. Snoepen, op de bank hangen, een eetbui krijgen of iets anders wat je gewicht verslechtert. En dan gebeurt er iets. Misschien zegt iemand iets, ruik je iets, zie je iets of voel je iets bekends. En dan schiet je ineens in het gedrag dat je had afgezworen.

Een belangrijke oorzaak hiervan is een stofje in je hersenen: dopamine. Een van de functies van dopamine is betekenis geven aan dingen die gebeuren. Stel dat je bijvoorbeeld verdrietig of teleurgesteld bent en je eet iets zoets om jezelf te troosten, dan maken je hersenen dopamine aan en krijgt de zoetigheid de betekenis ‘troost’. Een tweede voorbeeld: je hebt gesport en krijgt als beloning van jezelf een koud biertje in de kantine, gezellig met je vrienden. Dan krijgt het biertje de betekenis ‘beloning’ of ‘gezelligheid’. Elke situatie kan koppelingen opleveren.

Ben je de persoon uit het eerste voorbeeld en wil je niet meer snoepen, dan komt er een moeilijk moment als je weer een keer verdrietig of teleurgesteld bent. Er wordt dopamine aangemaakt en door de koppeling die eerder gemaakt is, denk je ineens: zoet! Alles in jou lijkt je naar de zoetigheid te sturen. Krijg je die niet, dan voel je je ‘zielig’. En wil je helemaal graag snoepen.

Nu wordt duidelijk waarom een dieet waarbij je jezelf van alles verbiedt, voor vrijwel niemand vol te houden is. Je moet vechten tegen je eigen dopaminesysteem. Maar stel dat je je dopaminesysteem in je voordeel kunt gebruiken? Dat gebeurt als je andere koppelingen leert leggen. Want ‘zoet’ is niet synoniem met ‘troost’ en ‘bier’ is niet synoniem met ‘beloning’ of ‘gezelligheid’. Je kunt ook andere dingen gaan koppelen aan troost, beloning, gezelligheid en andere dingen die je nodig hebt.

Een eerste stap hiervoor is om je eigen behoeftes te leren kennen en jezelf te geven wat je werkelijk nodig hebt om lekker in je vel te zitten.

Mensen lastigvallen

Hoe makkelijk of moeilijk vind je het om iets van anderen te vragen? Je partner vragen om steun, je ouders vragen om geld, je vrienden vragen om gezelschap, een voorbijganger vragen om informatie, een collega of je baas vragen om advies… Misschien denk je dat je die mensen lastigvalt. Dat ze je niet meer aardig zullen vinden of dat ze je dom of zwak vinden. Je kunt ook bang zijn dat ze nee zeggen zodat je je afgewezen voelt. Dat kunnen redenen zijn om het dan maar niet te vragen.

Als je het omkeert, kun je merken dat de redenering niet klopt. Op het moment dat iemand jou om hulp, steun of informatie vraagt, wat gebeurt er dan? Vind je die persoon een slappeling? Waarschijnlijk voel je je belangrijk en gewaardeerd. Dat is een prettig gevoel. Het kan zijn dat mensen je juist leuker gaan vinden als jij ‘ook eens hulp nodig hebt’. Elkaar steunen is een manier om een band op te bouwen. Als jij degene bent die altijd maar geeft en nooit durft te vragen, zou een ander zich minderwaardig kunnen gaan voelen in jouw buurt.

Een deel van wat je nodig hebt om af te vallen en lekker in je vel te zitten, moet bij anderen vandaan komen. Kom je dingen tekort omdat je hen niet vraagt om jou dingen te geven?

Iets lekkers – wel of niet nemen?

Ik at net een koffiebroodje. Het lag er en ik had er wel zin in. Toen ik de laatste hap doorslikte, kwam er een vraag in me op. Misschien vind je het leuk om er ook over na te denken als je een keer iets lekkers wilt nemen, of dat net gedaan hebt.

De vraag was: wat hoopte ik dat dit koffiebroodje mij op zou leveren? Een fijne ervaring tijdens het eten? (Ik heb tijdens het eten met iemand staan praten en de helft van de smaak gemist. Het was ook in 2 minuten op.)

Een tevreden gevoel omdat ik iets lekkers had gegeten? (Ik heb al eerder in mijn leven koffiebroodjes gegeten en wist al hoe het ging smaken, dus ik heb er geen nieuwe ervaring bij gekregen.)

Iets anders?

Mijn eindconclusie in dit geval was: het heeft me niet zoveel gebracht. Dat helpt me een volgende keer om een betere beslissing te nemen.

Boekbeoordeling: South Beach dieet

 afvallen South Beach DieetBoektitel: Het South Beach dieet
Ondertitel: De manier om snel en gezond gewicht te verliezen
Auteur(s): Arthur Agatston

Beoordeling van Meijke van Herwijnen

Samenvatting

Het South Beach dieet bestaat uit drie fases. In fase 1 eet je alleen vlees (waaronder kip en kalkoen), vis, schaaldieren, groente, eieren, kaas, noten en olijfolie. Alle koolhydraatrijke voeding wordt vermeden. De belofte is dat je 3,5 tot 6 kilo afvalt. Na 14 dagen ga je naar fase 2, waarbij ook wat fruit en volkoren granen toegestaan zijn. Fase 3, die je start als je op je streefgewicht bent, is de onderhoudsfase. Je mag nu ook andere producten met koolhydraten erin, zoals zilvervliesrijst en meergranenbrood, maar blijft snelle koolhydraten vermijden.

Kom je op een gegeven moment weer aan omdat je je teveel vrijheden hebt gepermitteerd, dan ga je weer even naar fase 1 om op je gewicht terug te komen.

Ruim de helft van het boek bestaat uit menuplannen en recepten.
Agatston heeft dit dieet ontwikkeld omdat hij de vetarme diëten die er waren niet effectief genoeg vond. Omdat hij zich zorgen maakte over de gezondheid van zijn patiënten, is hij naar alternatieven gaan zoeken. Het uitgangspunt van zijn aanpak is dat je ‘slechte’ koolhydraten (de koolhydraten die snel in je bloed worden opgenomen) moet vermijden omdat die leiden tot insulineresistentie, (pre)diabetes en hart- en vaatziekten. Daarnaast vond hij het belangrijk dat het plan goed uit te voeren was door mensen en dat het menu een goede voedingswaarde had. De menu’s en recepten zijn opgesteld in samenspraak met Marie Almon, het hoofd klinische dieetkunde uit zijn ziekenhuis.

Naast het eetplan geeft Agatston de volgende aanvullende adviezen: beweeg elke dag door 20 minuten te lopen of zwemmen en aan gewichtstraining te doen. Neem elke dag een aspirine, een statine (medicijn dat cholesterolaanmaak blokkeert in de lever), een multivitamine en een visoliecapsule (omega 3). En vraag je arts om geavanceerder bloedtests (o.a. specifiek voor LDL-soort) en een EBT scan.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Achtergrond van de auteur

Arthur Agatston is cardioloog. Hij is gespecialiseerd in beeldweergave van hart en bloedvaten en werkt daarmee aan het voorkomen van hart- en vaatziekten.

Schrijfstijl

Vriendelijk, duidelijk.

Welke positieve dingen biedt het boek?

  • Agatston gaat ervan uit dat mensen menselijk zijn en een haalbare aanpak nodig hebben. Hij gaat ook door de toon waarop hij schrijft ‘naast je staan’ in plaats van boven je.
  • Hij spreekt ook respectvol over de andere diëten, zelfs als hij uitlegt waarom ze niet goed genoeg werken in zijn ogen. Hij geeft aan dat mensen als Atkins ervoor gezorgd hebben dat de voedingswetenschap gepopulariseerd werd en dat dat hard nodig was om mensen iets te kunnen bijbrengen.
  • Er wordt aangegeven dat je geen honger hoort te hebben, omdat dat je alleen maar in de problemen zal brengen.
  • Agatston wijst erop dat producten die ‘light’ of ‘mager’ zijn, meestal extra suiker bevatten om het verwijderde vet te compenseren en dus geen gezonde keuze zijn.
  • Een veel voorkomend probleem wordt genoemd: een dip rond een uur of drie, vier ’s middags. Dan moet je volgens Agatston dus ook iets te eten nemen.
  • Je mag vanaf het begin groenten blijven eten. Producten met koolhydraten erin (zoals volkoren granen) worden al snel weer geïntroduceerd. En als je de fases keurig volgt, verwacht ik dat je toe kunt werken naar een gezond voedingspatroon.
  • De recepten zien er best lekker uit en niet moeilijk.
  • Je wordt gestimuleerd om niet alleen de menu’s te volgen, maar ook zelf creatief te zijn. Voorbeeld: wraps maken met een slablad in plaats van een tarwetortilla.
  • Mooi voorbeeld van hoe inzichten kunnen veranderen (en zullen blijven veranderen, geeft Agatston toe): als je een ontbijt neemt van eieren met spek, toast, gebakken aardappels, koffie en sinaasappelsap, wat zijn dan de gezonde elementen? Voorheen zei men: de toast en het sinaasappelsap, wellicht ook de aardappels. Nu zegt een groeiende groep: de eieren met spek.
  • Er is aan het eind een interview met Agatston toegevoegd met wat vragen over de vertaling naar de Nederlandse situatie.
  • Het boek is in 2003 verschenen en nu nog steeds populair, wat erop wijst dat het meer is dan een kortdurende hype.

Wat zijn de beperkingen?

  • Bij ontbijt, lunch en diner wordt ervan uitgegaan dat je een maaltijd klaarmaakt en vaak zelfs kookt. Bij de lunch zal dit voor mensen met een baan buitenshuis het nodige geregel vragen en soms zelfs lastig zijn (bijvoorbeeld als je je soep de dag ervoor al moet maken en dan koud op moeten eten op je werk?).
  • Bovendien: als iemand bereid is om elke dag drie keer een (nieuw) recept klaar te maken voor zijn maaltijden, maakt dat de kans al heel groot dat hij gaat afvallen. Hij is namelijk bewust met zijn eetpatroon bezig. Wellicht is het succes van zo’n dieet dan niet echt meer afhankelijk van koolhydraatarm eten.
  • De dagmenu’s bevatten niet veel calorieën. Het ontbijt van dag 1 van fase 1 bevat meteen maar zo’n 100 calorieën. Dit kan ervoor zorgen dat je snel afvalt – maar ook dat je snel weer aankomt als je niet volhoudt. Ook in fase 3 (de onderhoudsfase) zijn de voorbeeldmenu’s nog steeds caloriearm.
  • Ik vond de opbouw van het boek rommelig. Instructies, achtergrondinformatie en praktische toelichting staan door elkaar. Bij fase 1 en 2 staat pas na de maaltijdplanner wat het idee van de fase is, zodat mensen die uitleg misschien niet eens zien. Bij fase 3 staat helemaal geen overzicht van je richtlijnen/uitgangspunten.
  • Als je fase 3 niet goed genoeg beheerst en weer aankomt, is de instructie om weer opnieuw te beginnen. Zo adviseer je iemand feitelijk om zijn hele leven te jojo’en.
  • Er wordt aangegeven dat het niet de bedoeling is dat je honger hebt, maar niet iedereen weet zijn honger goed te voelen en in te schatten. Daarbij worden bij de recepten gewoon hoeveelheden aangegeven die je klaarmaakt. Voor een man van 1.93m dus evenveel als voor en vrouw van 1.54m lang? Wat moet je doen als het niet genoeg is, of teveel? En waarom verdwijnen de tussendoortjes in fase 3? Hoor je dan ineens geen honger meer te hebben tussen je drie maaltijden door?
  • Als cardioloog lijkt Agatston zich vooral te richten op het voorkomen van hart- en vaatziekten en aanverwante problemen. Het adviseert zelfs dagelijks medicijnen te gaan slikken ter preventie. Veel mensen die een dieetboek kopen hebben andere doelen (bijvoorbeeld er aantrekkelijk uitzien). En of een Nederlandse arts er nu op zit te wachten dat een patiënt binnenkomt met een boodschappenlijstje van Dr. Agatston?
  • Ook aan onderwerpen die niet met bloedwaarden te maken hebben, maar wel met overgewicht, wordt weinig aandacht besteed. Het boek vermeldt wel redenen waardoor het mis kan gaan (met name ongeduld, veel reizen en slecht eten, emotie-eten), maar geeft niet aan hoe je daarmee om moet gaan. Feitelijk wordt er gezegd: dan moet je gewoon beter volhouden.

Wanneer heb je waarschijnlijk iets aan dit boek?

  • Als je meer wilt weten over de voordelen van afvallen met een eiwitrijk, koolhydraatarm dieet.
  • Als je je ‘suikerverslaafd’ voelt en een manier zoekt om de lichamelijke drang om veel koolhydraten te eten te verminderen.
  • Als je gewichtsprobleem als (belangrijke) oorzaak heeft dat je niet weet hoe je een gezonde voeding moet samenstellen waar je je honger mee kunt stillen.
  • Als je behoefte hebt aan een menuplan met eiwitrijke, koolhydraatarme gerechten die lekker smaken en niet moeilijk te bereiden zijn.
  • Als je bereid bent drie maaltijden per dag voor jezelf klaar te maken of voor te bereiden, waarbij je meestal ook moet koken/bakken.
  • Als je houdt van eieren, mager vlees, vis, groente en ricotta.

Wanneer waarschijnlijk niet?

  • Als je niet eiwitrijk of koolhydraatarm wilt eten.
  • Als je jezelf nooit weet te motiveren om menusuggesties te volgen.
  • Als je geen zin, geen tijd of geen mogelijkheden weet te realiseren om voor ontbijt, lunch en diner de voorgestelde gerechten te bereiden.
  • Als je na een dieet altijd weer terugvalt in je oude gewoontes.
  • Als je te zwaar bent omdat je je gezonde keuzes nooit volhoudt door dingen die er om je heen gebeuren of omdat je niet goed kunt omgaan met jezelf of je emoties.
  • Als je op zoek bent naar een dieet dat je manier van denken en omgaan met jezelf verandert.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Boekbeoordeling: De Hormoonfactor

 afvallen hormoonfactorBoektitel: De Hormoonfactor
Ondertitel: Moeiteloos afvallen door uw hormonen in balans te brengen
Auteur(s): Ralph Moorman

Beoordeling van Meijke van Herwijnen

Samenvatting

Energieverbruik, vetverbranding en spieropbouw (of afbraak) worden gereguleerd door hormonen. Wie wil afvallen en een goed figuur wil, moet dus zijn hormonen goed in balans hebben. Het gaat dan met name om insuline, schildklierhormoon, testosteron, oestrogeen, progesteron, groeihormoon, DHEA, cortisol en melatonine.

Hormonaal kunnen een verschillende dingen misgaan als je wilt afvallen. Je lichaam kan ongevoelig worden voor bepaalde hormonen of te weinig werkende hormonen beschikbaar hebben, zodat de processen in je lichaam niet meer goed aangestuurd kunnen worden. Of andersom: bepaalde hormonen zijn teveel aanwezig in vergelijking met andere hormonen. Dan raak je lichamelijk uit balans. Je hormonen kunnen je lichaam de verkeerde kant opsturen onder invloed van je gewoontes (bijvoorbeeld vet gaan vasthouden als je te weinig eet). En je kunt ziek worden door infecties, waardoor je verder uit balans raakt.

Het Hormoonbalansprogramma uit het boek geeft eerst een checklist met symptomen die wijzen op een teveel aan oestrogeen, een tekort aan testosteron, teveel cortisol, te weinig bijnierhormonen, te weinig schildklierhormoon, teveel insuline of te weinig groeihormoon. Al deze overschotten of tekorten maken het lastig om af te vallen en op gewicht te blijven.

Om de hormoonbalans te herstellen, richt je je aandacht op voeding, beweging en stress. Voeding: je krijgt het advies om natuurlijke producten te eten (groente, fruit, vlees), suiker en koolhydraten te vermijden, voldoende vetten en eiwitten te eten, gluten en zuivel te beperken en koffie, thee, wijn en bier ook te beperken, veel groente te eten om verzuring van het lichaam te voorkomen, vezelrijk te eten en voldoende water te drinken. Wie deze richtlijnen aanhoudt, zal goed voelen wanneer hij genoeg heeft en dus geen calorierestricties nodig hebben. Er staan een paar recepten in het boek; meer recepten staan in het vervolgboek.

Naast deze voeding raadt Ralph Moorman aan om voor een aantal vitamines en mineralen supplementen te gebruiken. Bij elke specifieke hormonale onbalans zijn bepaalde supplementen aanbevolen, die in overleg met een deskundige genomen kunnen worden.

Als beweegprogramma wordt lang en zwaar trainen afgeraden. Een sportprogramma moet het hormonale systeem activeren dat vetafbraak en spieropbouw stimuleert en je conditie verbeteren. Er worden verschillende intervaltrainingen beschreven, waarbij je een paar minuten intensief beweegt, dan even afkoelt, en zo een paar rondjes doet. Daarnaast zijn er zes krachtoefeningen, waarbij je de grote spiergroepen traint.

Overmatige of langdurige stress zorgt voor een hoge aanmaak van cortisol, dat spieren laat afbreken, en voor meer insuline, dat ervoor zorgt dat je vet opslaat (vooral in het buikgebied). In het boek staat een ademhalingsoefening die stress kan verminderen. Helpt dat niet voldoende, dan wordt geadviseerd om een coach te zoeken.

De laatste tip in het boek is om rekening te houden met het natuurlijke (hormonale) ritme van je lichaam. De maandelijkse cyclus van vrouwen kan verschillen in energie met zich meebrengen, maar dat geldt ook voor de cyclus van de dag (’s ochtends relatief veel energie, ’s avonds tot rust komen) en de seizoenen, die oorspronkelijk ook een ander eet- en leefpatroon met zich meebrachten. Regelmaat doet een mensenlichaam goed.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Achtergrond van de auteur

Ralph Moorman heeft Levensmiddelentechnologie gestudeerd aan Wageningen Universiteit, met als specialisme sportvoeding. Daarna heeft hij Amerikaanse certificaten behaald op het gebied van sport en voeding en is hij zichzelf gaan scholen op het gebied van hormonen en gezondheid.

Schrijfstijl

Duidelijk en zonder onnodige details. De lezer wordt direct aangesproken.

Welke positieve dingen biedt het boek?

  • Veel mensen denken dat afvallen ‘wiskunde’ is (rekenen met calorieën). Dit boek laat zien dat het biologie is: je moet rekening houden met de werking van je lichaam.
  • Het is een overzichtelijk boek met een duidelijke opbouw.
  • De checklist helpt je zien of jouw lichaam mogelijk hormonaal uit balans is en op welk gebied. Dat geeft zicht op mogelijke nieuwe oplossingen, anders dan ‘gewoon minder eten en meer bewegen want die kilo’s moeten eraf’.
  • Het belang van stress verminderen wordt ook behandeld.
  • Bij de voeding worden producten genoemd die je gewoon in de supermarkt kunt krijgen.
  • Er staat een uitgebreide lijst met bronnen aan het eind van het boek, wat belangrijk is als je statements doet over de werking van het lichaam.

Wat zijn de beperkingen?

  • Zoals duidelijk staat aangegeven in het boek, draait het hier om het in balans brengen van het lichaam. Eten bij stress, emoties of onrust wordt niet behandeld.
  • Veel boeken geven tegenwoordig vergelijkbare adviezen als het om voeding gaat. Interval- en krachttraining zie je iets minder vaak, maar ook steeds meer. De twee punten die duidelijk meerwaarde geven in dit boek, zijn het gericht aan hormoonbalans werken met supplementen en stress verminderen. Daarvoor moet je echter al snel naar een deskundige of coach.
  • Zuivel, tarwe (brood dus) en suiker worden afgeraden, waardoor de meeste mensen hun hele voeding zullen moeten omgooien. Dat is vooral lastig als je in een omgeving zit met mensen die hun voeding blijven baseren op zuivel en tarwe.
  • Het maken van maaltijden volgens de richtlijnen in het boek zal over het algemeen meer tijd en geld kosten dan boterhammen maken.
  • De krachtoefeningen uit het boek moeten in een sportschool gedaan worden, of je moet zelf gewichten aanschaffen.

Wanneer heb je waarschijnlijk iets aan dit boek?

  • Als je al ‘gewoon gezond en matig bent gaan eten’ en bent gaan bewegen en niet afvalt, en je afvraagt wat je nog meer kunt verbeteren.
  • Als je een goede eet- en beweeginstructie zoekt om doelgericht aan je gewicht en je gezondheid te werken.
  • Als je je lichaam en je gezondheid niet serieus neemt en denkt dat dat geen gevolgen zal hebben.

Wanneer waarschijnlijk niet?

  • Als je al een goed plan hebt voor gezond eten en bewegen, maar je daar gewoon nooit aan houdt.
  • Als je je voeding wilt blijven baseren op brood, zuivel en gemaksproducten.
  • Als je geen interval- of krachttraining wilt doen.
  • Als je gestrest leeft en daar niets aan wilt veranderen.
  • Als je vooral een probleem hebt met stress-, emotie- of onrusteten.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Boekrecensie: Voor altijd jong

Boektitel: Voor altijd jong
Ondertitel: Voeding Beweging Levensstijl
Auteur(s): Jesse van der Velde

Beoordeling van Meijke van Herwijnen

Samenvatting

Jesse van der Velde heeft zich geschoold tot personal trainer en zich verdiept in de ‘Hormoonfactor’ van Ralph Moorman. In dit boek pleit hij ervoor dat je je lichaam serieus neemt en je leefgewoontes afstemt op wat je lichaam van je vraagt. Hij gaat in op wat je wel of niet moet eten (waarbij verschillen worden gemaakt op basis van de klachten die je hebt, variërend van darmklachten tot vermoeidheid of emotioneel eten), geeft achtergronden en tips over het verminderen van stress en stimuleert je om te gaan bewegen. Voor dat laatste is ook een DVD bijgevoegd met fitnessoefeningen.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

Achtergrond van de auteur

Jesse van der Velde (1980) heeft zich van 2006 tot 2009 omgeschoold tot fitnesstrainer. Hij heeft een eigen bedrijf waar hij (workout)dvd’s, seminars, ebooks en boeken aanbiedt.

Schrijfstijl

Duidelijk. De lezer wordt direct aangesproken

Welke positieve dingen biedt het boek?

  • Jesse geeft aan het begin van het boek de uitgangspunten van zijn visie, zodat je weet waar hij zich op baseert.
  • Het boek leest als een tijdschrift, zodat je ook een los stuk kunt lezen.
  • Er worden relevante onderwerpen aangekaart voor afvallen; het is niet alleen het standaardpraatje over gezond eten en meer bewegen.
  • Er is veel inspiratie te vinden om meer groente en meer gezonde producten te gaan eten. De vormgeving van het boek geeft je ook meteen zin om gezond te leven.
  • Er worden knelpunten behandeld waar veel mensen mee zitten en waar ze geen goede oplossing voor vinden in het ‘medische circuit’, bijvoorbeeld darmklachten, stofwisselingsproblemen en vermoeidheid.
  • Er wordt veel aandacht besteed aan motivatie en volhouden.

Wat zijn de beperkingen?

  • Het boek heeft veel verschillende onderwerpen en kan niet als stappenplan gevolgd worden. Er is ook niet echt een aanknopingspunt waar je het beste kunt beginnen als je niet alle instructies tegelijk kunt opvolgen. En het zijn er veel.
  • De richtlijnen voor het eten kunnen behoorlijk afwijken van het eetpatroon dat we in Nederland gewend zijn. Voorbeelden: neem in plaats van cola een groene smoothie, neem in plaats van een speculaasje een kastanjecracker met amandelpasta.
  • Adviezen in verschillende delen van het boek kunnen tegenstrijdig zijn (bijvoorbeeld: als je vet rondom je middel hebt, eet dan twee weken groente, vlees, vis en eieren in plaats van koolhydraten – als je last hebt van je schildklier, vermijd dan rood vlees en eieren – maar een trage schildklier en overgewicht gaan vaak samen).
  • Sommige instructies zijn behoorlijk extreem. Zo wordt in het begin van het boek meteen aangeraden om elke dag te beginnen met een groene smoothie van een liter (!).
  • Als je alle instructies wilt opvolgen, wordt er een forse aanslag gepleegd op je portemonnee (biologische producten, superfoods en supplementen).
  • Er worden heel veel onderwerpen kort aangestipt (b.v. los een diepgaand emotioneel probleem op in 2 bladzijden). Daardoor kun je het idee krijgen dat alles op te lossen is, met als risico dat je gefrustreerd raakt als iets bij jou niet lukt. Terwijl uiteindelijk de boodschap van het boek is: eet gezond, beweeg, zorg voor voldoende ontspanning. En dat vinden veel mensen gewoon een moeilijke opdracht.
  • Jesse verwijst regelmatig naar onderzoek om zijn verhaal te bewijzen. Regelmatig is dat maar één onderzoek, terwijl over hetzelfde onderwerp ook onderzoeken zijn verschenen met een andere uitkomst.
  • Wie op internet vragen stelt op een van de vele plaatsen waar Jesse zich profileert, lijkt nooit antwoord te krijgen.

Wanneer heb je waarschijnlijk iets aan dit boek?

  • Als je al ‘gewoon gezond en matig bent gaan eten’ en bent gaan bewegen en niet afvalt, en je afvraagt wat je nog meer aan je voeding kunt verbeteren.
  • Als je zoekt naar natuurlijke manieren om bepaalde klachten te verminderen, bijvoorbeeld bij darmklachten of vermoeidheid.
  • Als je het leuk vindt om je te verdiepen in gezonde voeding.
  • Als je ongezond leeft en wilt dat iemand je toespreekt dat je daar verandering in moet brengen.
  • Als je ongezond leeft en het roer radicaal om wilt gooien en daar graag uitgebreid mee aan de slag wilt.

Wanneer waarschijnlijk niet?

  • Als je een eenvoudige, heldere instructie wilt in een paar stappen om af te vallen en/of gezond te eten.
  • Als je gewone boodschappen bij een gewone supermarkt wilt blijven doen.
  • Als je al een lange lijst met verbeterpunten hebt voor jezelf, maar het steeds maar niet doet.
  • Als je moeite hebt om te focussen en last hebt van informatie-overload.
  • Als je weinig vertrouwen hebt in je eigen vermogen om iets te veranderen.
  • Als je al teveel feiten over voeding hebt gehoord en daar niets aan toegevoegd wilt zien, vooral geen dingen die strijdig zijn met wat je eerder hebt gehoord.

Bestel dit boek bij een internetboekhandel

1 2 3 4 5 7